دو فصلنامه مطالعات زبانی و بلاغی

وجه مشترک آثار گونه گون ادبی با همة تنوّع و تکثّری که دارند، یکی عنصر زبان است و دیگر عنصر «ادبیّت»؛ و یکی از معیارهای مهم سنجش ادبیّت هر متن، «بلاغت» است. از این رو گروه زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه سمنان با انتشار مجلّه ای تخصصی، این نوع پژوهش ها را در دسترس صاحب نظران و علاقمندان می گذارد. دوفصلنامة «مطالعات زبانی و بلاغی» که با درجة علمی ـ ترویجی از سال 1388 (تا شمارة 14 پاییز و زمستان 1395) انتشار یافته و از شمارة 15 (بهار و تابستان 1396) درجة علمی ـ پژوهشی دریافت کرده است؛ چنانکه از نام آن پیداست، مقالاتی را چاپ می کند که به یکی از دو حوزة «زبان» یا «بلاغت» پرداخته باشند.بخش «زبان» موضوعاتی همچون دستور، لغت، آواشناسی، واجشناسی و تاریخ زبان را در بر می گیرد که گونههای مختلف فارسی اعم از کهن، معاصر، رسمی، ادبی، محاوره، گویشهای ایرانی و لهجه های محلی را شامل می شود. بخش «بلاغت» هم مباحث و نظریه ای قدیم و جدید این علم را بر اساس متون نظم و نثر کهن و معاصر فارسی، می کاود.مجلّه، آن دسته از مقالههایی را که در حوزه «زبان» یا «بلاغت» به مقایسة میان متون فارسی و دیگر زبان ها پرداخته باشند، نیز به چاپ میرساند